Πρώτα τα τεκμήρια · Κάθε ισχυρισμός συνδέεται με ένα σωζόμενο αντικείμενο, κείμενο ή αρχείο

Φάκελος υπόθεσης 01 · Αρχαιολογικά ευρήματα

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΧΩΡΙΣ ΕΥΚΟΛΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

Ορισμένα αντικείμενα φτάνουν χωρίς οδηγίες χρήσης. Τα υλικά τους μπορούν να ελεγχθούν και οι τόποι εύρεσής τους να χαρτογραφηθούν, ωστόσο ο σκοπός, ο κατασκευαστής ή το νόημά τους παραμένουν εν μέρει άγνωστα.

Ένα ανεξήγητο αρχαιολογικό εύρημα δεν είναι αντικείμενο για το οποίο δεν γνωρίζουμε τίποτα. Συνήθως γνωρίζουμε πολλά: το κράμα, την κατά προσέγγιση χρονολογία, το στρώμα χώματος ή το ναυάγιο από το οποίο προήλθε. Αυτό που μένει είναι ένα στενότερο κενό, και η έντιμη εργασία συνίσταται στο να περιγράφουμε ακριβώς πόσο στενό είναι. Αυτός ο φάκελος εξετάζει τρία αντικείμενα με πραγματικά ανοιχτά ερωτήματα, και στη συνέχεια δύο διάσημους ισχυρισμούς που κατέρρευσαν όταν ελέγχθηκαν.

Ο μηχανισμός των Αντικυθήρων

Εν μέρει ανοιχτό Το 1901, σφουγγαράδες που εργάζονταν σε ένα ναυάγιο της ρωμαϊκής εποχής ανοιχτά του ελληνικού νησιού Αντικύθηρα ανέσυραν κομμάτια διαβρωμένου χαλκού. Μόνο αργότερα αναγνωρίστηκαν ως τμήματα ενός μηχανισμού με οδοντωτούς τροχούς. Ογδόντα δύο θραύσματα φυλάσσονται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.

Ιστορικό εύρεσης: Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Αθήνα· Derek de Solla Price, Gears from the Greeks (1974).

Ο Price χρησιμοποίησε πρώιμη ακτινογραφία για να προτείνει ότι η συσκευή μοντελοποιούσε αστρονομικούς κύκλους. Από το 2005, το Antikythera Mechanism Research Project εφάρμοσε αξονική τομογραφία με ακτίνες X και απεικόνιση επιφανειών, ανακτώντας χιλιάδες χαρακτήρες επιγραφικού κειμένου που λειτουργούν σχεδόν σαν εγχειρίδιο χρήσης. Οι καλά τεκμηριωμένες λειτουργίες περιλαμβάνουν την πρόβλεψη εκλείψεων μέσω του κύκλου Σάρου των 223 μηνών, την παρακολούθηση του μετωνικού κύκλου των 19 ετών και την εμφάνιση του χρονισμού των πανελλήνιων αγώνων, συμπεριλαμβανομένων των Ολυμπιακών.

Πηγή: Freeth κ.ά., Nature (2006)· Freeth κ.ά., Nature (2008).

Μαλακά φωτισμένη τρισδιάστατη ανακατασκευή αλληλοσυμπλεκόμενων χάλκινων οδοντωτών τροχών πάνω σε απλή επιφάνεια καφέ εσπρέσο, με την ένδειξη εικονογράφηση
ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ. Ένα μοντελοποιημένο σύστημα οδοντωτών τροχών μόνο για επεξηγηματικούς σκοπούς. Δεν είναι φωτογραφία των θραυσμάτων της Αθήνας.

Τα ανοιχτά ερωτήματα είναι συγκεκριμένα. Το μεγαλύτερο μέρος της μπροστινής πλανητικής ένδειξης έχει χαθεί, οπότε κάθε μοντέλο για το πώς έδειχνε τους πέντε πλανήτες που ήταν γνωστοί στην αρχαιότητα είναι ανασύνθεση. Μια ομάδα του University College London δημοσίευσε ένα τέτοιο μοντέλο το 2021· ταιριάζει με τις σωζόμενες επιγραφές, αλλά δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί χωρίς τα λείποντα τμήματα. Ο κατασκευαστής είναι άγνωστος και η χρονολόγηση της κατασκευής αμφισβητείται, με εκτιμήσεις που συνήθως τοποθετούνται στον 2ο ή τον 1ο αιώνα π.Χ.

Πηγή: Freeth κ.ά., Scientific Reports 11 (2021).

Τι δεν σημαίνει το κενό: η αβεβαιότητα για την πλανητική ένδειξη δεν αποτελεί απόδειξη χαμένης υπερτεχνολογίας. Η συσκευή εντάσσεται στην ελληνιστική αστρονομία όπως καταγράφεται σε ελληνικές και βαβυλωνιακές πηγές· αυτό που εκπλήσσει είναι η μηχανική της πολυπλοκότητα, όχι η γνώση που ενσωματώνει.

Ο Δίσκος της Φαιστού

Ανοιχτό Το 1908 ο Ιταλός αρχαιολόγος Luigi Pernier ανέσκαψε έναν πήλινο δίσκο, διαμέτρου περίπου 16 cm, στο μινωικό ανάκτορο της Φαιστού στη νότια Κρήτη. Και οι δύο όψεις φέρουν έλικα από σημεία, πιεσμένα σε υγρό πηλό με ξεχωριστές σφραγίδες, γεγονός που τον καθιστά πρώιμο παράδειγμα επαναχρησιμοποιήσιμου τύπου. Υπάρχουν 45 διακριτά σημεία και περίπου 242 αποτυπώματα σημείων. Ο δίσκος εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.

Πηγή: L. Pernier, ανασκαφικές εκθέσεις (1908–09)· κατάλογος Αρχαιολογικού Μουσείου Ηρακλείου.

Το εμπόδιο είναι η ποσότητα. Κανένα άλλο κείμενο δεν χρησιμοποιεί το ίδιο σύνολο σημείων, και μια μόνο σύντομη επιγραφή προσφέρει πολύ λίγες επαναλήψεις ώστε η στατιστική ανάλυση να ελέγξει μια προτεινόμενη ανάγνωση. Έχουν δημοσιευθεί δεκάδες «αναγνώσεις», καμία όμως δεν μπορεί να επαληθευτεί, γιατί οποιαδήποτε από αυτές μπορεί να προσαρμοστεί σε τόσο λίγα σημεία. Μια μειοψηφική άποψη, που υποστηρίχθηκε κυρίως από τον Jerome Eisenberg το 2008, υποστηρίζει ότι ο δίσκος είναι σύγχρονη πλαστογραφία· οι περισσότεροι ειδικοί τον δέχονται ως γνήσιο, ωστόσο ο έλεγχος με θερμοφωταύγεια, που θα μπορούσε να κλείσει το ζήτημα, δεν έχει επιτραπεί.

Ένα κείμενο χωρίς αντίστοιχο και χωρίς επανάληψη δεν είναι γρίφος που περιμένει ένα έξυπνο μυαλό. Είναι δείγμα πολύ μικρό για να ελεγχθεί.

Σημείωση της συντακτικής ομάδας του Riddle Garden Frenzy, με σύνοψη της επικρατέστερης θέσης στην minoική επιγραφική

Ο δίσκος ουρανού της Nebra

Αμφισβητούμενο Αυτός ο χάλκινος δίσκος, διαμέτρου περίπου 32 εκ., με ενθέματα χρυσού που απεικονίζουν ήλιο, σελήνη και αστέρια, ανασύρθηκε παράνομα το 1999 κοντά στην Nebra της Σαξονίας-Άνχαλτ, στη Γερμανία. Ανακτήθηκε σε αστυνομική επιχείρηση το 2002 στη Βασιλεία της Ελβετίας και σήμερα βρίσκεται στο Κρατικό Μουσείο Προϊστορίας στο Halle. Εγγράφηκε στο μητρώο «Μνήμη του Κόσμου» της UNESCO το 2013.

Η χρονολόγηση στηρίζεται εν μέρει σε ξίφη και τσεκούρια που, όπως λέγεται, βρέθηκαν μαζί του, και την τοποθετεί περίπου στο 1600 π.Χ. Το 2020 οι Rupert Gebhard και Rüdiger Krause υποστήριξαν ότι το πλαίσιο της ανεύρεσης δεν είναι αξιόπιστο και πρότειναν χρονολόγηση στην Εποχή του Σιδήρου. Η ομάδα του Halle και άλλοι, μεταξύ των οποίων ο Ernst Pernicka, δημοσίευσαν αντικρούσεις. Το αντικείμενο δεν αμφισβητείται. Το πλαίσιο του, και επομένως η ακριβής ηλικία του, παραμένει υπό συζήτηση.

Πηγή: Gebhard & Krause, Archäologische Informationen (2020)· Pernicka κ.ά., Archaeologia Austriaca (2020).

Δύο ισχυρισμοί που δεν άντεξαν σε έλεγχο

Ο ισχυρισμός

Η «μπαταρία της Βαγδάτης» ήταν μια αρχαία ηλεκτρική κυψέλη που χρησιμοποιούνταν για ηλεκτρολυτική επιμετάλλωση.

Το τεκμήριο

Πήλινο δοχείο που περιείχε έναν χάλκινο κύλινδρο και μια σιδερένια ράβδο, δημοσιεύθηκε από τον Wilhelm König το 1938. Δεν έχουν βρεθεί καλώδια, αγωγοί ή επιμεταλλωμένα αντικείμενα μαζί με συγκρίσιμα δοχεία, ενώ παρόμοια αγγεία συνδέονται με τη φύλαξη τυλιγμένων παπύρων.

Χωρίς τεκμηρίωση Η ερμηνεία της μπαταρίας δεν έχει καμία επιβεβαιωτική απόδειξη.

Ο ισχυρισμός

Τα κρυστάλλινα κρανία είναι προκολομβιανά τεχνουργήματα μεγάλης αρχαιότητας.

Το τεκμήριο

Η ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης της Margaret Sax και των συνεργατών της εντόπισε σημάδια εργαλείων περιστροφικού τροχού, τυπικά για τα ευρωπαϊκά εργαστήρια του 19ου αιώνα. Έρευνα της Jane MacLaren Walsh συνέδεσε αρκετά κρανία με εμπόρους αρχαιοτήτων της εποχής εκείνης.

Αποκρούστηκε Πηγή: Sax κ.ά., Journal of Archaeological Science (2008).

Χρονολόγιο τεκμηρίων

  1. 1901

    Ανάκτηση θραυσμάτων των Αντικυθήρων

    Έλληνες σφουγγαράδες· αργότερα φυλάχθηκαν στην Αθήνα.

  2. 1908

    Ανασκαφή του Δίσκου της Φαιστού

    Luigi Pernier, ανάκτορο της Φαιστού, Κρήτη.

  3. 1938

    Δημοσίευση του δοχείου «μπαταρία»

    Wilhelm König, Μουσείο του Ιράκ.

  4. 2002

    Ανάκτηση του δίσκου της Nebra

    Αστυνομική επιχείρηση στη Βασιλεία μετά την παράνομη ανασκαφή του 1999.

  5. 2008

    Έλεγχος κρυστάλλινων κρανίων

    Δημοσίευση μελέτης του Βρετανικού Μουσείου και του Smithsonian.

  6. 2021

    Νέο μοντέλο των Αντικυθήρων

    Η ομάδα του UCL δημοσιεύει πλήρη ανασύνθεση της διάταξης απεικόνισης του κοσμικού συστήματος.

Συνεχίστε με Αρχαίες γραφές, όπου το πρόβλημα της Φαιστού, δηλαδή το πολύ λίγο κείμενο χωρίς επανάληψη, επαναλαμβάνεται σε μεγαλύτερη κλίμακα.

ΑΝΟΙΞΤΕ ΕΝΑΝ ΦΑΚΕΛΟ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝ